Sint-Ursula fietst naar Alpe d’Huez


Op vrijdag 30 juni 2017 beginnen leerlingen van campus Sint-Ursula Lier aan een sportieve tocht die hen op 10 dagen van aan de schoolpoort tot op de top van Alpe d’Huez zal brengen. Zo willen zij €15.000 inzamelen voor hun leeftijdsgenoten in Kenia en Oeganda. Belgische leerlingen fietsen zodat Afrikaanse leerlingen een fiets kunnen aanschaffen opdat ze hun basisrecht kunnen opeisen: school lopen.


Sint-Ursula fietst schonk in 2015
150
aan Coop-Africa

Sint-Ursula fietst is een project van

Na 2013 en 2015 is Sint-Ursula fietst aan zijn derde editie toe. Op het einde van het schooljaar 2016-2017  vertrekken leerlingen van de derde graad naar Alpe d’Huez. Meer dan 30 leerlingen engageren zich om een schooljaar lang te trainen om op 10 dagen 1000 kilometer af te leggen met de legendarische beklimming als beloning.

13 leerkrachten zetten hun schouders onder Sint-Ursula fietst. Zij begeleiden de leerlingen op de fiets, voeden hen vier maal per dag en zorgen voor hun welzijn. Alle leerlingen, ook zij zonder sportief verleden, moeten immers de top bereiken. Daarom staan er trainingen, een weekend en een inspanningstest op het programma.

Sint-Ursula fietst niet alleen voor het eigen plezier. Dit verhaal werkt als katalysator om geld in te zamelen voor CooP-Africa. Een duurzaam project in Oeganda en Kenia dat kinderen die te ver van school wonen steunt. Zo kunnen zij hun recht op onderwijs realiseren, een basisrecht. Sint-Ursula fietst wil minstens 100 Afrikaanse jongeren terug leerling maken. Per ingezamelde 150 euro krijgt 1 leerling een fiets.  Sint-Ursula fietst zodat deze leerlingen ook kunnen fietsen.

  • Op voorhand had ik eigenlijk nog maar weinig besef waaraan ik mee ging doen. Ja, ik wist wel dat ik ging afzien, en dat we hopelijk zoveel mogelijk kinderen in Afrika aan een mooier leven konden helpen, maar daar stopte het zowat. Je merkt pas op de fiets ( en vooral op de campings ) welk effect dit project heeft. Je creërt een band met mensen waar je vooraf enkel nog maar ‘’ hallo “ had tegen gezegd. Je leert je grenzen verleggen, en je helpt anderen om hun grenzen te verleggen. Je merkt dat iedereen het moeilijk heeft en dat je alleen de berg niet was opgeraakt. Je krijgt respect voor iedereen in dit project ( fietsers, begeleiders, noem maar op… ). Een mooier afscheid van de middelbare school kon ik me niet bedenken. Als er iets is wat waardoor ik trots ben op mezelf, is het wel door mee te doen aan dit project.

    -Yannick, leerling-

  • Elke dag vertrokken we met dezelfde moed maar met minder energie. Het was warm, héél warm. Elke dag rond de 35 graden, geen regen en weinig schaduw. Ook al was het loodzwaar sommige momenten, toch bleven we fietsen. De vriendschap die we bij hadden, deed ons beseffen dat we alles aankonden. We overwonnen elke heuvel of berg, sprongen in fonteinen, zongen liedjes en aten gezellig samen elke avond (met dank aan de geweldige kookploeg!). Toen de laatste dag aanbrak was het een gevoel van blijdschap en verdriet, nog 100 km en 1 berg. Elke kilometer bracht ons dichter bij de grootste uitdaging: de Alpe d’Huez beklimmen. De sfeer was fantastisch en iedereen geraakte boven waar we in elkaars armen vielen omdat het echt gelukt was. De volgende ochtend namen we afscheid met hier en daar een traan en namen onze mooie herinneringen mee naar huis.

    -Steffi, leerling-

  • Ik was meteen héél enthousiast toen ik hoorde over het fietsen naar Alpe d’Huez. Met veel enthousiasme begon ik aan mijn avontuur, waarbij fietsen, fietsen en nog eens fietsen de boodschap was. De trainingen waren vaak zwaar, maar de sfeer in de groep zat zéér goed. Na het kennismaken met ‘de bergen’ in de Ardennen, begon de laatste rechte lijn naar de start van onze tocht naar Alpe d’Huez. In 35°C stonden we klaar om te vertrekken. Al snel merkte ik dat deze hittegolf te veel was voor mij. Na 3 dagen ben ik met spijt in het hart terug naar huis vertrokken. Hieruit heb ik geleerd dat je grenzen respecteren géén vorm is van opgeven en vriendschappn nog intenser worden in zwaardere periodes. Ondanks mijn kort avontuur is dit één van de beste, leukste en mooiste dingen die ik ooit heb gedaan. Moest ik ooit een tweede kans krijgen, ik zou géén 2 seconden moeten nadenken.

    -Julie, leerling-